Kitabı oxu: «Спасибо, Родина моя. Сборник стихов / Четтирдим, мээң төрээн чуртум»
Şrift:
* * *
© Николай Куулар, текст, 2025
© Юрий Татаренко, перевод, 2025
© Союз писателей России, 2025
© Анна Головина, верстка 2025
Тывалар бис
Өндүр-бедик, даглар ышкаш, сүзүктүг бис,
Өндүр-делгем, ховулар дег, сеткилдиг бис,
Өндүр-шыргай, тайгалар дег, бодалдыг бис,
Өндүр-түрлүг, шорааннар дег, соруктуг бис —
Тыныжывыс хостуг болгаш, боогдал билбес
Тывалар бис, уранхайлар уктуг чон бис.
Кем-Хемчик, Эрзин-Тес… дээр шапкын хемнер
Кеди-чолче агып бадып, хей-аът киирген,
Чазып-буспаан эртинелер үүжелерин
Салгалы дээш хайыралап кадагалаан,
Дыңнаксанчыг хөөмей ырын бараалгаткан
Тывалар бис, уранхайлар уктуг чон бис.
Оду өшпээн хонаштарның чүректери
Ортаа оран кезик-чамдыын чырыткылаан,
Ынак төрээн чуртувуска эргеленип,
Ырап деспейн, ээлери бооп артып калган,
Дываажаң-даа аазаар болза, солуп өлбес
Тывалар бис, уранхайлар уктуг чон бис.
Сүзүүвүстү, соруувусту херечилээн
Чүс-чүс бурун тураскаалдар ыдыкшыткан,
Чүден артык – Ада-Дээрге, Ие-черге
Чүдүлгезин сеткилинде хандыр шыгжаан,
Дылы-имин кезээ-мөңге уттуп кагбас
Тывалар бис, уранхайлар уктуг чон бис.
Делегейниң кайы-даа бол булуңунга
Сүрээденчиг, девиденчиг байдалдарда
Деткерилдир эзиннеп кээр чажыт күчү
Чүгле төрээн, чүгле ынак чуртундан кээр —
Тынын алыр чаңгыс дээди хоргадалдыг
Тывалар бис, уранхайлар уктуг чон бис.
Тувинцы мы
Мы с верою – могучей, словно горы,
С душою – необъятной, словно степи,
Мы с мыслями густыми, как тайга,
Мы с волей, непреклонной, как скала,
С дыханием свободным, словно ветер,
Тувинцы мы, наш род из урянхаев.
Бурлящие притоки Енисея
Заветным звуком пенья горлового
Нас вдохновляют, указав дорогу
К сокровищам, доселе неоткрытым,
Прибережённым для потомков наших,
Тувинцы мы, наш род из урянхаев.
Сердца кочевий, яркие огни
Полмира освещают неустанно,
Мы любим родину – неистово и нежно,
Мы будем с нею вечно неразлучны,
Её мы ни на что не променяем,
Тувинцы мы, наш род из урянхаев.
Мы памятники древности считаем
Свидетелями мужества и духа —
Что завещали нам язык не забывать —
И стойкими хранителями веры
В Отца Небесного и Мать Земную,
Тувинцы мы, наш род из урянхаев.
И в самом дальнем уголке планеты,
Где нас опасность всюду поджидает,
Нас окрыляет, воодушевляет
Огромная невиданная сила,
Что из глубин земли родной исходит —
Тувинцы мы, наш род из урянхаев.
Торгалыг
Кылаң дамдың дөгерези – дамырымда,
Кый деп чыдар саарыгларың төрээн ыры
Шүлүктерим аяны бооп, сырыны бооп,
Чүрээм биле ханым сенде тудуш, хемим.
Анай чаштан амым болуп агып чыткан
Адырларың адын адааш, дирли бээр мен:
Шаалааш, Боскан, Ак-Тал, Чоза, Кадыгбайлар
Шалырашкан агымнары – өпейим-дир!
«Торгалыг!» деп хунук ырлап чанган куштар
Дооза чыгыы чазын дедир ужуп келир —
Оглуң мен-не ортаа оран каггаш баргаш,
Олчаан сени эргип көөрүм кандыг ирги?!
Катап база чаяаттынар салым турза,
Кагый берген эриннерим сагынганын
Чидирер дээш, сээң ногаан эрииңге-ле
Чиңге хаак бооп чайганзымза – аксым кежии.
Оо, өршээ, Деңгер-дээрлер хайырлаза,
Оолчугаш бооп бодарап кээр арга турза,
Үнүп чыдар бажыңдыва ам бир четсе —
Үнүм хөнүп, чаа шүлүүм эгелезе!
Ужарлыг хем, амырак хем Торгалыымда
Уран-шевер, мөге-шыырак угу-дөзүм
Салгалынга келир үе өршээлдиг бооп,
Саарыгларың ыдык ыры үзүлбезин!
Janr və etiketlər
Yaş həddi:
0+Litresdə buraxılış tarixi:
26 yanvar 2026Yazılma tarixi:
2025Həcm:
13 səh. 1 illustrasiyaTərcüməçi:
Müəllif hüququ sahibi:
Союз Писателей России