набрасываясь на грозно торчавшие из воды камни. Вода кипела, злилась; грохот и рев стояли неописуемые. Прохор кричал Ибрагиму, Ибрагим Прохору, но ни тот, ни другой не могли расслышать даже своего собственного голоса. – Вот тот камень самый страшный
Kitabın bu versiyasında siz asanlıqla elektron versiyadan audio versiyaya (və ya əksinə) keçə və əsəri əvvəl dayandığınız yerdən oxumağa və ya dinləməyə davam edə bilərsiniz.